vrijdag 24 augustus 2012

Madonna: People have nothing to eat in Greece

Jason Heppenstall beschrijft wat hij meemaakt, nadat hij met zijn gezin geland is op een Griekse luchthaven, op weg naar hun vakantiebestemming.
... the country had descended into a state of lawlessness.
Na een wilde taxirit bereiken ze tussen relschoppers en charges van de oproerpolitie ternauwernood veilig hun hotel.

In een tweede artikel geeft Jason een wat realistischer beeld van het leven in het huidige Griekenland.
Greece: A traveler's perspective.
Daarin schetst hij hoe de Grieken zelf - met name die van buiten de grote stad - tegen de "crisis" aankijken. Ze blijven er nogal laconiek onder. Athene heeft aan het euro-avontuur een prachtige metro overgehouden en ach, nu wordt het weer tijd voor de drachme.
Aan vers voedsel is geen gebrek en met de werkloosheid - officieel boven de 20% - valt het in de praktijk ook nogal mee, als je een ww-uitkering krijgt en daarnaast het gewone werk doet dat gedaan moet worden.

Het zou beter zijn, als Griekenland uit de euro stapte, zeker voor de gewone man, maar daar wil de Griekse elite niet van weten. Voor hen is het euro-lidmaatschap veel te lucratief om zomaar op te geven.

So Greece has a lot of natural capital, is thinly populated, and has a bountiful supply of free energy in the form of sunlight. Why doesn’t it just declare itself bankrupt, devalue its currency, and get on with life (and get to keep the goodies, such as that nice metro system)? Life would be a lot easier without all that debt, plus the tourists would return because it would be much cheaper for them to be there. Well, the reason it doesn’t do an Iceland is because it’s not allowed to by its ruling political classes aka the Comedians, who are clients of the Eurozone central powers. Germany won’t allow it because of the feared domino effect which will result in quite a few northern European banks disappearing in puffs of smoke.
De meeste Grieken wachten intussen rustig af en gaan gewoon door met leven. Het opblazen van geldautomaten past naadloos in het dagelijkse patroon. De rijke bovenlaag leeft van ECB-subsidies, betaalt geen belasting en stalt de buit in Zwitserland, de gewone man neemt noodgedwongen zijn toevlucht tot grovere middelen.